De vroegmiddeleeuwse stijl van decoreren komt binnen  terug, vooral bij de ingang en aan de buitenmuren daar vlak bij. De inrichting is niet meer helemaal authentiek middeleeuws. Het koor en met name de altaren koor zijn ooit voorwerp geweest van de vernieuwingsdrift van een latere generatie. De altaren en de heiligenbeelden in het koor zijn nu  uitgevoerd in een romantiserende neostijl. In de twee zijaltaren zijn de sarcofagen verwerkt van twee lokale heiligen. Uit het grote aantal brandende  kaarsjes en opgehangen ex voto's  valt af te leiden, dat deze heiligen ook nu nog van heinde en verre pelgrims aantrekken. Het contrast tussen de wat geëxalteerde  tekenen van mediterrane devotie en het gedempte licht en de ingetogen versieringen  in  de rest van het gebouw werkt heel intrigerend. Je proeft, ook als toevallige, nuchtere passant uit het noorden de mystiek,die in de lucht hangt. Het stemt op zijn minst tot nadenken.

Van de meest vooraanstaande zoon van Cività  di Bagnoregio - San Bonaventura, - vindt U heden ten dage  weinig sporen terug in het plaatsje. Bonaventura  (1221-1274-) was een van de belangrijkste theologen uit de scholastiek Samen met zijn tijdgenoot Thomas van Aquino  was hij een van de grondleggers van de  katholieke  filosofie. Meer over Bonaventura vindt U op : http://nl.wikipedia.org/wiki/Bonaventura.. In de kathedraal van Bagnoregio wordt als relikwie een gedeelte van de arm en hand, waarmee hij zijn tractaten schreef,  bewaard. Zijn geboortehuis is verdwenen.  Halverwege het pad door de vallei bevindt zich  een nog uit de Etruskische tijd stammende  grot, waar hij gebeden zou hebben.