Bagnoregio ligt een paar kilometer van het meer af. Het is een sfeervol oud stadje, zoals er wel meer zijn in onze buurt. Je zou er in principe niet voor omrijden, ware het niet, dat in dit dorpje de toegangsweg ligt naar een van de parels van de streek. Vlakbij het  mooie dorpsplein, te herkennen aan een martiale herdenkingsboog, staat een wegwijzer naar  Cività . De  weg er naartoe  loopt dwars door de oude kern van Bagnoregio.  Hij  eindigt bij een groot parkeerterrein.  Vanaf het achterliggende uitkijkpunt  hebt U een magnifiek uitzicht  op Cività di Bagnoregio. Dit plaatsje wordt in toeristenfolders  de stad, die sterft, genoemd.  Dat zit zo. Het stadje is  gebouwd op een tufstenen puist middenin een komvormig dal.  Op die puist is een dorpje gebouwd. Het bouwmateriaal voor de gebouwen  is afkomstig uit de puist  zelf. Deze is daardoor in de loop der tijden heel sluipend gehold. Hierdoor en door aardbevingen en de invloed van weer en wind is de basis van het dorp steeds smaller geworden en het n klinkt een beetje oneerbiedig mis  de toestand van de heuvel  nu te vergelijken met een gatenkaas. Het is -tenminste dat is het verhaal van de toeristenfolders-  zo  poreus geworden, dat de rots en dus het stadje vroeg of laat zullen   instorten. De bevolking is  grotendeels weggetrokken. Er wonen nu nog zo'n twintig tot vijftig -meest oudere- mensen.  Civita staat tegenwoordig op de Unesco-lijst van meest bedreigde landschappen. Er wordt onderzocht hoe moderne technologieën ingezet kunnen worden om het dorpje te behouden.