Bolsena

Bolsena ligt zo dicht bij San Lorenzo Nuovo, dat het gemakkelijk een tweede thuisbasis wordt.  Het oude gedeelte met zijn middeleeuwse straatjes en stadspoorten, met het  kasteel boven op de heuvel en de  oude Christinakerk  is een plezierig wandelgebied.

 Het kasteel is tegenwoordig in gebruik als streekmuseum. De verzameling bevat voorwerpen, die teruggaan tot het bronzen tijdperk. Verder is er een aantal interessante vondsten te zien uit de Etruskische tijd. Bolsena was een van de twaalf  belangrijkste steden van de Etruskische stedenbond. 

De Christinakerk is een bekend bedevaartsoord in Italië. De kerk is in de elfde eeuw gebouwd ter herdenking van eigenlijk het martelaarsschap van Christina in de vierde eeuw na Christus. Christina ligt in de kerk begraven. Maar de pelgrims komen vooral omdat in deze kerk  het "wonder van Bolsena" heeft plaatsgevonden. Nog elk jaar  wordt in elke  katholieke kerk, waar ook ter wereld,  herdacht, dat hier een hostie spontaan is gaan bloeden tijdens een mis opgedragen door een priester, die er hevig aan twijfelde  of in de consecratie het brood en de wijn ook daadwerkelijke veranderde in het lichaam en bloed van Christus, zoals de leer van de katholieke kerk luidt.  De kerk is vele malen verbouwd. Van binnen is het oorspronkelijke Romaanse karakter grotendeels bewaard gebleven. De gevel is in de renaissance verbouwd;  in de achttiende en negentiende eeuw zijn er wat uitbreidingen geweest. In de kerk zijn heel veel kunstvoorwerpen  te vinden. Eigenlijk te veel om op te noemen. Speciale aandacht verdienen het altaarstuk van Sano di Pietro, het keramiekaltaar in de rechterzijkapel en in dezelfde kapel de fresco's uit  de Sienese school. In de gevel zijn twee terracottareliëfs verwerkt uit de ateliers van della Robbia.  

In het centro storico  zijn volop leuke winkeltjes met een aanbod variërend van kunst en kunstnijverheid tot tweedehandskleding. 's Zomers zijn er altijd wel een paar interessante exposities. In 2003 bijvoorbeeld hield de veelzijdige en  gelauwerde Giovan Maria Levantini er een verkooptentoonstelling. Levantini is schilder, ceramist, beeldhouwer en graficus. Hij won vele prijzen onder meer bij de biënnales van Venetië en  Rome en in  Florence. Bij een bezoek aan zijn atelier vertelde hij dat hij ook in 2004 weer in Bolsena exposeert. 

Moe geworden van het slenteren smaakt de caffè staande gedronken aan de bar van  bar Central prima, niet in het minst, omdat de eigenaar altijd  in is voor een praatje. Kijk niet verbaasd als hij  je voor een Tedesco (Duitser) verslijt. Olandesi komen hier (nog) niet zo veel, maar ze zijn bijzonder welkom. Als hij begint te praten over  "Van Basten.., Goelliet"  dan weet je, dat je meer dan een taalbarrière geslecht hebt.Ook bij het haventje valt volop te genieten. Maar hier is het hedendaagse pret wat de klok slaat.  Geen kunst, daar bij  de waterkant. Voor jong en oud is er van alles te beleven. Zeil –en surfscholen, bars, luchtkussens, gelateria´s, verhuur van pedalo´s etc. Op zondagmiddag is de boulevard dé plek om  de pantoffelparade van jonge en oude lovers te zien én om gezien te worden.  Volop terrassen om te genieten van een koele dronk en wil je gewoon vrij en ongestoord een beetje op jezelf zijn, dan heb je bijvoorbeeld op de bankjes in het groen aan de rand van het water of op de  lange kademuur bij het haventje de plekjes voor het uitzoeken. In de haven is de opstapplaats voor de rondvaartboot. Je kunt  op een van de twee eilanden in het meer van boord gaan voor een wandeling. 

Bagnoregio

Slechts een paar kilometer van Bolsena vandaan  ligt het plaatsje Bagnoregio. Als je het plaatsje helemaal doorrijdt, kom je  vanzelf bij het punt, waarop je met de auto althans niet meer verder kunt. Je moet de auto laten staan op een speciaal ingericht parkeerterrein. Vanaf het achterliggende uitkijkpunt  heb je  een magnifiek uitzicht  op Cività di Bagnoregio. Dit plaatsje wordt in toeristenfolders  de stad, die sterft, genoemd.  Dat zit zo. Het stadje is  gebouwd op een tufstenen uitsteeksel in het landschap. Het bouwmateriaal voor de gebouwen van het stadje is afkomstig uit de heuvel zelf. Deze is daardoor in de loop der tijden heel sluipend gehold. Het klinkt een beetje oneerbiedig, maar de toestand van de heuvel is te vergelijken met een gatenkaas. Het is  zo  poreus geworden, dat het proces in feite onomkeerbaar is. Vroeg of laat zullen  de rots en het stadje instorten. De bevolking is al grotendeels weggetrokken. Er wonen nu nog zo'n vijftig mensen. Je kunt er alleen komen via een 500 meter lange voetbrug over het dal.  

 1. klikken op de foto's levert een grote foto op en  via de button "vorige" komt u daarna terug op  deze pagina

2.     als u   de button "vorige" nogmaals gebruikt komt U terug op Uw vertrekpunt

3. via een van onderstaande buttons kunt U ook andere pagina's oproepen

foto's © 2002 a. van Iersel