Het uitzicht vanaf het terras  

Een van onze gasten schreef in het gastenboek:  

Die tekst luidde toen zo'n beetje zo: 

>In de zomeravond tegen zonsondergang  is de toonzetting van de lucht  soms subtiel roze, maar  meestal stevig  oranjerood. En is de zon eenmaal onder, dan licht de omtrek  van het meer op in de lampen van de stadjes op de oevers. Als je geluk hebt, wordt er ergens een vuurwerk afgestoken. Hoe dan ook, de avondschemering is een prima tijd om een flesje goede, plaatselijke wijn open te trekken. La vità è bella. Vero, echt waar.<

Wat is waarheid? Oordeel straks zelf en neem nu alvast een voorproefje met deze foto's:

Het groene gebied  tussen ons appartement en het meer is overigens niet alleen een genoegen om naar te kijken. Alle zintuigen worden vroeg of laat geprikkeld. Zomer en winter zorgen de vogels  voor een de oren strelend fluitconcert, de smaak en reuk komen vooral in de bloei -en oogsttijd aan bod en al wandelend in het gebied kom je vast een paard of een schaap tegen om even aan te raken. En vind je die niet, dan is er altijd wel ergens een bloem, druif, vijg of kiwi  om te plukken. 

Het is een gebied vol afwisseling, prima geschikt voor een wandeling of voor een korte fietstocht.  Aan de zuidzijde is het begrensd door het meer  met zijn strandjes en strandvermaak en aan de andere zijden ligt het ingebed in de heuvels. Op de heuvel aan de noordzijde ligt ergens halverwege het appartement en daar weer iets boven San Lorenzo.  In het tufsteen van de  heuvels aan de oost -en westzijde zijn oude grotten uitgehakt. Sommigen gaan  nog terug tot de Etrusken, de eerste bewoners van San Lorenzo. Als je een paar kilometer verder loopt of fietst richting Grotte di Castro kom je langs een oude Etruskische dodenstad. Die bestaat uit zo'n twintig uit de rotsen gehakte grotten. Vanbinnen zijn de grotten  kubusvormig  met plafonds in de atriumvorm, die zo typerend is voor de Etruskische manier van bouwen. In de vloer zijn smalle langwerpige  nissen uitgehakt, waarin de doden te ruste werden gelegd. 

Door het gebied lopen een paar weggetjes en paadjes. Een ervan is de oude pelgrimsroute, de via Francigena. Vlakbij het meer staan nog de resten van een inmiddels tot ruïne vervallen uit de middeleeuwen stammende  kerk. Voor de pelgrims van weleer een vaste pleisterplaats.  

een schaapskudde in de lage winterzon 

op de achtergrond San Lorenzo Nuovo

 1. klikken op de foto's levert een grote foto op en  via de button "vorige" komt u daarna terug op  deze pagina

2.     als u   de button "vorige" nogmaals gebruikt komt U terug op Uw vertrekpunt

3. via een van onderstaande buttons kunt U ook andere pagina's oproepen

foto's © 2002/4 a. van Iersel